Osmanlıda Devlet Şerri hukuk ve Örfi hukuk ‘a göre yönetilirdi. Şerri hukuk İslamiyetin kurallarından oluşurken Padişah dahil bu kuralları hiçkimse değiştiremezdi. Örfi hukuk ise Türklerin geçmişten beridir gelenek, göreneklerine uyarak düzenlendiği hukuktur. Bu kuralları Padişah düzenleyebiliyordu.
Osmanlıda ” Hakimiyetin sahibi Allah’tır, Padişah Onun yeryüzündeki vekilidir. ” inancı vardır.
İslamiyet öncesi Türk topluluklarında da devleti idare etme yetkisinin Tanrı tarafından verildiğine inanılıyordu.
Ayrıca I.Murat’tan itibaren ” Ülke hanedanın ortak malıdır. ” anlayışının yerini ” Ülke Padişah ve oğullarınındır. ” anlayışı aldı. Böylelikle taht kavgaları sınırlandırıldı ve merkezi otorite korundu.
Osmanlı devlet yöneticileri, kuruluştan I.Murat dönemine kadar bey ve gazi unvanlarını kullandılar. I.Murat ile beraber hüdavendigar, sultan, padişah, han gibi unvanlar da kullanılmaya başlandı.
